Prolog

Biegłam prosto przed siebie nie zważając na gałęzie uderzające mnie w twarz, ani na korzenie, przez które potykałam się co chwilę. Moją świadomość ogarnęła jedna myśl „Biegnij!” Nic innego się nie liczyło. Wiedziałam, że po raz pierwszy muszę uciekać. Bo przeciwnik jest zbyt straszny, by się z nim zmierzyć. Ten jeden raz konfrontacja była za trudna. I stało się, dobiegłam do krawędzi. Za mną strach, a przede mną wolność.

--------------

Hej tu prolog do mojego nowego opowiadania ;] krótko ale mam nadzieję, ze się spodoba ;]